به گزارش مفدا هرمزگان؛ با توجه به اهمیت شناخت و ارائه راه حل مناسب به مشکلات می توان به بیان تاب آوری به عنوان یک فرهنگ در ملل های مختلف نیز اشاره داشت،گفتگویی پیش گفتگویی با رئیس‌اداره مشاوره و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان است که از نظر شما می گذرد.

مجتبی‌ رنجبری با اشاره به اینکه درزمینه‌های تاب‌آوری،شماری از پژوهش‌ها به تأثیر سلامت روان یا کاهش مشکلات هیجانی بر رضایت از زندگی اشاره داشته‌اند،گفت: برخی ازدانشمندان چینی به این نتیجه رسیدندکه تاب‌آوری در فرهنگ چین شامل سه عنصر سرسختی، مقاومت و خوش بینی است.

رنجبری با اشاره به ابعاد تاب آوری به دو مقوله بهبودو قابلیت تداوم اشاره کرد وگفت: درزمینه بهبود می‌توان گفت که این امکان وجود داردکه بسیاری از مردم بدون تفکرزیاد از شرایط ناگوار بهبود پیدا کنند.سیستم‌های روان‌شناختی برای عبور از شرایط ناگوار ایجاد شده‌اند.فشار خون ما برا اثر استرس افزایش‌می‌یابد،حتی زمانی‌که عصبانی هستیم بالاتر می‌آید، اما بدون این که کار ویژه ای انجام دهیم به حالت اولیه خود بر می‌گردد.

وی ادامه داد: سطوح روان‌شناختی بهزیستی، رنج و درک‌های اجتماعی همچون اعتماد درون فردی تغییراتی در برابرشرایط ناگوار نشان می‌دهند و این تغییرات را صرفاً در محدوده‌ای از ارزش‌ها که مربوط به سطوح قبل از شرایط ناگوار و تحت شرایط خاصی باشند نشان می‌دهند.

 رئیس‌اداره مشاوره و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان به این نکته اشاره کرد،که به‌طورطبیعی شکست منجر به غم و اندوه می‌شود وادامه داد: برای بعضی از افراد این غم و اندوه قابل درک است و برای بعضی دیگر آن‌قدرشدیداست که ممکن است عواقب بدی به دنبال داشته باشد. در زمانی که ما با غم و اندوه بسیار زیاد روبروییم به نظر می‌رسد که هرگز بهبود نخواهیم یافت، اما همان گونه که در میان مردم وجوددارد، اندک نوری که از فاصله‌ی دور نمایان است ما به سمت آن می‌رویم (زاوترا و همکاران، ۲۰۰۹). پس در این شرایط باور بهبود و خوب شدن شرایط می تواند دربهبود شرایط روانشناختی افراد تاثیر مثبت داشته باشد.

وی به قابلیت تداوم درتاب آور اشاره کرد و توضیح داد: چالش‌های مربوط به قابلیت تداوم در هنگام شرایط کاملاً " استرس‌زا پدید می‌آید. برای درک کامل قابلیت تداوم، از یک‌سو نیاز به درک چگونگی انطباق ذهن با استرس مزمن وجود دارد و از سوی دیگر نیاز به بررسی نقش روابط اجتماعی در حفظ و تغییر معانی که در طول این دوره‌ی سخت به حوادث روزانه نسبت می‌دهیم، است. مداخله‌هایی که تاب‌آوری را پرورش می‌دهند غالبا هم به بهبود وهم به قابلیت تداوم می‌پردازند (زاوترا و همکاران، ۲۰۰۹).

فرانکل (۱۹۵۹) یکی از روانشناسان بزرگ معنا گرا، معتقد بود که قابلیت تداوم به وسیله فعالیت‌هایی که به زندگی معنا می بخشد به‌طور مناسبی مطرح شده است. قابلیت تداوم زندگی اجتماعی نیازمند فکر کردن و برنامه‌ریزی به طرق مختلف است. کسی که مسئول افزایش آگاهی و شرکت افراد به‌طور کلی است نباید فقط بر روی مهارت‌های تعداد اندکی از افراد سرمایه گذاری کند. پایه و اساس افزایش آگاهی برای فعالیت‌های اجتماعی هدفمند فرآیندهای دموکراتیک است که آگاهی، انتخاب آگاهانه و حضور مردم را ارتقا می‌دهد.

رنجبری با اشاره به این موضوع که عده زیادی از مردم در طول زندگی با یک یا چند واقعه آسیب‌زا روبرو می‌شوند.  به ویژگی افراد تاب آورپرداخته است و اضافه می کند:افراد تاب آور ظرفیت بیشتری را از خود نشان می‌دهند تا بعد ازحوادث استرس‌زا تعادل فیزیولوژیکی، روانی و ارتباطی اجتماعی خود را مجددا " به دست آورند.

افراد تاب آورافرادی هستند که علیرغم مواجهه با استرس‌های مزمن و تنیدگی‌ها، از آثار نامطلوب آن‌ها  در دستیابی به موفقیت و تحول زندگی فردی استفاده می­کنند از این چالش‌ها و آزمون‌ها به‌عنوان فرصتی برای توانمند کردن فرد بهره ببرند و از آن‌ها سربلند بیرون بیایند.

افراد تاب­آورکسانی‌هستندکه دارای‌خودکارآمدی بالا، کنترل درونی، من نیرومند، خوش بینی، اعتمادبه‌نفس، پشتکار، مهارت حل مسئله و انعطاف‌پذیری می‌باشند؛ بنابراین افرادی که دارای سطوح بالایی از تاب­آوری هستند از آنجایی که توان بیشتری در غلبه بر استرس­زاها دارند در نتیجه استرس کمتری تجربه می­کنند